Τα τελευταία 2 χρόνια δε με θέλει - αλλά επιμένω εύχομαι και ελπίζω να καταφέρω επιτέλους να ολοκληρώσω μια χρονιά χωρίς τραυματισμούς. Τέλος, season στο dojo μας Λοιπόν, και το ραντεβού με καθαρό και σιδερωμένο Judogi στις 14 Σεπτεμβρίου. Φέτος και πάλι ξεκίνησα χαρούμενα - και μπαμ η κλείδα με άφησε ξανά. Ξανά τα …

Ο μήνας αυτός θα είναι και το τελευταίος για την ήδη κουτσουρεμένη μου judo season.Σήμερα μιας και ο ρυθμός έχει πέσει δουλέψαμε λίγο παραπάνω το kuzushi - δηλαδή την τεχνική του να κάνεις τον αντίπαλο σου να χάνει την ισορροπία του - με τα διάφορα τραβήγματα έτσι ώστε να τον ολοκληρώσεις με την τεχνική που επιθυμείς. …

Αντι για post εφιαξα ενα απλό video clip! Ride on! Freeday ride: May 2010 - Salamina from Paris Apostolopoulos on Vimeo.

Τελευταία δε γράφω συχνά. Για κάποιο λόγο μονολογώ (από μέσα μου για να μη με περάσουν για τρελό) στο δρόμο καθώς γυρνάω από τη δουλειά ή το πρωί αντίστοιχα.Δεν έχω και διάθεση ή μάλλον, έχω, αλλά μπερδεύεται με οργή, βαρεμάρα, νεύρα. Δε γράφω αλλά ξανά- προπονούμαι! Πάνε 2 εβδομάδες που ξεκίνησα τις προπονήσεις .yet …

Λοιπόν, μετά και από προτροπή αναγνωστών που άφησαν comment - με τη βοήθεια του μαστρο Bob πατέρα μου και το πολύ δυνατό Black & Decker τρυπήσαμε το μπροστινό στεφάνι του ποδηλάτου μου για να χωρέσει - σαμπρέλα με γερμανική βαλβίδα (αυτοκίνητου). Το στεφάνι - δεν το είχα παρατηρήσει είναι δίπατο - δηλαδή είναι 2 …

Ήταν 2 8/10/2008 όταν περίλυπος με μια μισό σπασμένη κλείδα, έγραφα ακριβώς απο την ίδια θέση - για το ατύχημα μου, το οποίο θα με έβγαζε εκτός για σχεδόν 10 μήνες, απο το αγαπημένο μου sport. Οι μέρες πέρασαν,ποτέ δεν ξέχασα το judo, υπήρχαν 2-3 φορές που πήγα να αγνοήσω την εντολή του γιατρού και να τρέξω για …

Ένας μήνας ακριβώς απο τότε που χτύπησα. Πέρασαν οι μέρες. Το κάταγμα δυστυχώς για την ώρα δεν έχει δέσει - αν και μπορώ να πω οτι τις τελευταίες μέρες το αισθάνομαι πιο σταθερό - ίσως έχει ξεκινήσει η διαδικασία τι να πω. Τα βράδια το χέρι μου τραντάζεται απο τις συσπάσεις των μυών - μάλλον, εξαιτίας της ακινησίας. Οι …

Μέσα σε αυτό το χαμό υπάρχουν και πράγματα που μας κάνουν να βυθιζόμαστε στον μικρό-κοσμο μας. εξάλλου αυτό το blog είναι ο μικρό-κοσμος μου. Μόλις αντίκρισα τη δεύτερη ακτινογραφία - απογοήτευση. Το σχεδόν συντριπτικό κάταγμα έγινε officially συντριπτικό. Ίσως κάποια κίνηση, ακόμα και στον ύπνο δεν μπορώ να θυμηθώ …

Well well well, η εικόνα τώρα έχει ολοκληρωθεί - δέσαμε κυριολεκτικά! Ευτυχώς οι γνώμες των διαφορετικών γιατρών είναι όλες στην ίδια κατεύθυνση. Πρόσεχε, σε 20-30 μέρες θα δέσει. Η λύση νυστέρι θεωρείτε από όλους υπερβολική λύση, αν όλα πάνε καλά και τα οστά μου δεν κάνουν την λεγόμενο ψευδάρθρωση θα είμαι operational …

Τώρα να πω οτι είχα μια κακή προαίσθηση; Μαλακίες αφού δεν πολυπιστεύω σε αυτά. Με τόσο χαρά και λαχτάρα όπως πάντα πήγα προπόνηση - στο τελευταίο Randori της ημέρας (ήταν μέρα συνεχόμενης πάλης) ο αρκετά πιο γρήγορος και ελαφρύς συναθλητής (και δυστυχώς απρόσεκτος) μου κάνει ένα sode, κλειδώνει και τα δυο μου χέρια …